
De reeks «01.02.2025» betekent in het ene land het begin van februari en in het andere het begin van januari. Als een webwinkel of app zo'n datum toont zonder rekening te houden met de locale, kan de klant haar anders lezen dan bedoeld. Dit soort details komt zelden in de specificatie terecht, maar er ontstaan wel retouren, gemiste deadlines en pijnlijke supportmails door. Hieronder bespreken we de meest voorkomende lokalisatievalkuilen en hoe je ze vermijdt.
De volgorde van de delen van een datum hangt af van het land. In Rusland, Duitsland en het grootste deel van Europa geldt de notatie «dag.maand.jaar». In de VS komt de maand eerst, dus «03/04/2025» betekent daar 4 maart en niet 3 april. In Japan, China en Korea is de volgorde omgekeerd: eerst het jaar, dan de maand en de dag.
Met tijd is het net zo. In Rusland, het grootste deel van Europa en Latijns-Amerika is het 24-uursformaat gebruikelijk, terwijl in de VS, Canada, Australië en India het 12-uursformaat met de aanduidingen AM en PM breed wordt gebruikt. De notatie «5:00» zonder aanduiding wordt in verschillende landen verschillend gelezen, en een afspraak om «vijf uur» kan daardoor twaalf uur naast het geplande moment vallen.
Om niet te hoeven gissen, gebruik je in data en API's het standaard ISO 8601 (bijvoorbeeld 2025-02-01T14:30). Toon de datum in de interface met de lokalisatiefuncties van het systeem en typ ze niet handmatig in.
Het getal «1 500,75» in Rusland en «1,500.75» in de VS is dezelfde waarde. In Duitsland en Brazilië scheidt men duizendtallen met een punt en schrijft men het decimale deel met een komma: «1.500,75». In Zwitserland gebruikt men een apostrof: «1'500.75». In India is de groepering van cijfers anders: «1,00,000» betekent honderdduizend.
Deze fout is bijzonder verraderlijk. Als de prijs «1.500» bedoeld is als duizend vijfhonderd, maar het systeem die leest als anderhalve eenheid, ziet de koper het verschil pas bij de kassa. Plak getallen daarom nooit handmatig aan elkaar in de code: gebruik opmaak op basis van de locale en controleer het inlezen van getallen bij het importeren van bestanden.
Een valutasymbool lijkt een kleinigheid, maar het kan makkelijk verwarring veroorzaken. Het teken «$» wordt gebruikt in de VS, Canada, Australië en enkele andere landen, dus zonder valutacode kan «$» dollars van elk van die landen betekenen. Daarom geeft men in internationale contexten de driedelige code volgens de standaard ISO 4217 aan: USD, EUR, RUB.
Ook de plaats van het symbool verschilt. In Engelstalige landen schrijft men «$100», in Frankrijk «100 €» met een onverbreekbare spatie, in Rusland «100 ₽» of «100 руб.». Soms duikt de fout pas bij de vertaling op: de zin «de prijs is inclusief btw» vereist in de ene taal een andere zinsbouw, en als een tekst uit losse stukken met een ingevoegd bedrag is samengesteld, raakt de woordvolgorde in de war.
Ook afronding hangt af van de valuta. De Japanse yen heeft meestal geen decimalen, en de Koeweitse dinar wordt in duizendsten verdeeld. Als het systeem voor alle valuta's twee decimalen rekent, kan het totaal bij een grote hoeveelheid transacties of bij hogere bedragen op centen afwijken van het bankafschrift.
Het grootste deel van de wereld gebruikt het metrisch stelsel, maar de VS gebruiken voet, pond, gallon en graden Fahrenheit. In Groot-Brittannië staan verkeersborden in mijl en wordt melk in pinten verkocht, waarbij de Britse pint groter is dan de Amerikaanse: ongeveer 568 milliliter tegenover ongeveer 473. Ook de gallon verschilt aan beide kanten van de Atlantische Oceaan.
Voor een webwinkel betekent dit dat je afmetingen van producten, gewicht van pakketten en het volume van verpakkingen weergeeft in eenheden die de koper gewend is, en dat je de nauwkeurigheid behoudt. De vertaler die met instructies werkt, moet begrijpen of een eenheid vertaald moet worden of de waarde moet worden omgerekend. Staat er in de handleiding bijvoorbeeld «10 inch», dan is voor een Russische uitgave «25 cm» verstandiger, maar bewaar de oorspronkelijke waarde tussen haakjes als die belangrijk is voor de technische specificaties.
Registratieformulieren gaan het vaakst mis bij drie velden. Telefoonnummer: in Rusland kan het «+7 (999) 123-45-67» zijn, in Duitsland varieert de lengte van het nummer, en veel sjablonen met een vaste invoermaske laten dat niet door. Het is beter om een veld met een keuze voor de landcode te gebruiken en een bibliotheek voor het valideren van nummers.
Adres: in Japan noteert men van groot naar klein (prefectuur, stad, wijk, bloknummer), en in Rusland en Europa juist andersom. Een postcode in de VS bestaat uit vijf cijfers, in Groot-Brittannië is het een combinatie van letters en cijfers. Een veld «Postcode, alleen cijfers» sluit een deel van de echte adressen uit.
Naam en achternaam: in Spanje en Latijns-Amerika komen vaak twee achternamen voor, in IJsland wordt in plaats van een achternaam een patroniem gebruikt, en sommige mensen hebben helemaal maar één naam. Een apostrof in een achternaam als «O'Brien» of een koppelteken mag geen fout veroorzaken. De minimale eis is eenvoudig: maak niet twee velden verplicht waar dat niet nodig is, en accepteer alle Unicode-tekens.
Werken met formaten begint niet bij de controle, maar bij het ontwerp. Dit helpt:
De belangrijkste conclusie is eenvoudig: het formaat is onderdeel van de betekenis. Een goede vertaling behoudt niet alleen de woorden, maar ook de manier waarop de lezer de datum, de prijs en de afstand begrijpt. Als lokalisatie vooraf in het plan is opgenomen, kosten deze valkuilen bijna niets. Worden ze pas na de release ontdekt, dan is de correctie duurder dan al het andere.
Lees ook:
Heeft u een professionele vertaling nodig? Bestel online: kies de talen, upload het bestand en ontdek de prijs binnen enkele minuten.
Met uw toestemming meet Google Analytics bezoeken aan openbare pagina’s en de stappen van de bestelklik tot accountactivering en een bevestigde bestelling. Yandex Metrica meet bezoeken aan openbare pagina’s. Namen, e-mailadressen en documentinhoud worden niet verstuurd. U kunt weigeren en de site normaal gebruiken.